De strijd om de Volmachtdata

Nu de nieuwe boekingsprotocollen worden uitgerold, ontbrandt ook de strijd om de volmachtdata. Commerciële bedrijven trachten een monopoliepositie te verwerven door het dataverkeer volmachten naar zich toe te trekken. Hierdoor ontstaan ongewenste afhankelijkheden. Het is nogal merkwaardig dat, nu de nieuwe boekingsprotocollen zijn geïntroduceerd, commerciële bedrijven ook in de toekomst het volledige databestand van de gevolmachtigde agenten opvragen, terwijl uitsluitend informatie van de volmachtportefeuille nodig is. De nieuwe boekingsprotocollen zijn niet voor niets ontwikkeld en het zou goed zijn voor de uniformiteit wanneer vanaf 1 januari 2012 de gevolmachtigde agenten uitsluitend nog informatie aanleveren conform de nieuwe boekingsprotocollen; niets meer en niets minder. Het gaat hier om fundamentele data en die mag nooit "in handen" zijn van een commercieel bedrijf. Voor de onafhankelijkheid maar ook in termen van efficiency zou het veel beter zijn wanneer gevolmachtigde agenten de volmachtdata conform de nieuwe boekingsprotocollen op één locatie aanleveren. Zo ontstaat één centrale volmachtdatabase waarbij het denkbaar is om die in een aparte entiteit onder te brengen. De volmachtgevers hebben toegang tot hun deel van de database. Dat biedt veel voordelen. Volmachtgevers kunnen zelf rapportages genereren, zoals herverzekerings- en Solvency-II rapportages. Werkt een verzekeraars samen met een leverancier van analysetools dan kan de verzekeraar zo'n leverancier toegang geven tot zijn database. Dus de concurrentiestrijd vindt dan niet plaats op het in bezit hebben van de volmachtdatabase maar op basis van de prestaties van de analysetools. Gevolmachtigde agenten moeten de regie houden over de eigen volmachtdata.